ตอนนี้ข้าพเจ้าอยู่ที่กรุงเทพ ... วันนี้ก็ไปงานหนังสือมากะฮะเมี้ยว จริงๆเเล้วก็กะว่าไม่ซื้อมากเท่าไร ไปๆมาๆ หมดไป 2,000 กว่าๆได้ ... หนังสือหอบกันหนักอื้ง ..(ฮะเมี้ยวหนักนะ ..พอดีว่าข้าพเจ้าไม่ได้ถือ กร่ากกก)
หลังจากกินข้าวกลางวันกันเเล้ว ข้าพเจ้ากะฮะเมี้ยวก็มานั่งกินกาเเฟกันที่ร้านกาเเฟที่ในคิโนะพารากอน ... ได้โต๊ะชมวิว นั่งสบายทำเลดีมากๆ ..หลังจากจับจองที่นั่ง เอาหนังสือหนักอึ้ง เเละกระเป๋าของฮะเมี๊ยวที่โคตรหนักเป็นปกติวางลง ข้าพเจ้าก็สั่งชามะนาว พร้อมหยิบหนังสือที่เพิ่งซื้อมามาอ่าน อย่างสบายอารมณ์ ... ฮะเมี้ยวก็ออกไปเดินๆดูหนังสือในร้าน ...ก่อนกลับมาสั่งน้ำปั่น ...
ขณะที่เรากำลังจะใช้เวลาตอนบ่ายๆ ...เเบบสบายๆกันนี่เอง ...
ก็มีโทรศัพท์จากไหนไม่รู้ ... มาหาฮะเมี๊ยว ..
ก็เเบบว่าไม่ได้จะตั้งใจเเอบฟัง เเต่ว่าฮะเมี๊ยวคุยเสียงดังมาก ...เหมือนกับว่าคนทางปลายสายด้านโน้นไม่ได้ยินเสียง
ก่อนที่ฮะเมี๊ยวจะวางสายไปอย่างท่าทางหงุดหงิดเเละหันมาเล่าให้ข้าพเจ้าฟังว่า "สรรพากรโทรมา เรื่องคืนเงินภาษีน่ะ"
ข้าพเจ้าก็ ...อ๋อ...เหรอ .....โดยที่ไม่ได้เฉลียวใจหรืออะไรเลย
บ่ายวันนี้ ... เเทนที่เราจะได้ใช้เวลาสบายๆอย่างที่วางเเผนไว้ ... กลายเป็นว่า ฮะเมี๊ยวต้องคุยโทรศัพท์ (ด้วยท่าทางหงุดหงิด) เเละเดินไปเดินมา ... หาตู้เอทีเอ็ม .... เดินไปติดต่อธนาคาร (ที่อยู่ชั้น 1 ) ....
ฮะเมี๊ยวทำเเบบนี้วนไปวนมา ...เดินเข้าออกร้านกาเเฟ ไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ ....จนข้าพเจ้าก็ชักรู้สึกว่า "มันวุ่นวายอะไรกันนักหนานี่"
รอบสุดท้ายที่ฮะเมี๊ยวเดินกลับมา พร้อมบอกว่า "ที่โทรมา ..ตกลงว่ามันไม่ใช่สรรพากรเเหละ ...มันเป็นพวกต้มตุ๋น"
ห๊า!?!?!
รายละเอียดเรื่องนี้ ...ไปอ่านต่อที่บลอกฮะเมี๊ยว ที่นี่
ฮะเมี๊ยวโกรธมาก เเค้นสุดๆ ...ข้าพเจ้าก็เซ็งมาก ...เเถมสงสารที่ฮะเมี๊ยวต้องเดินไปเดินมาจนเหงื่อท่วมตัว ขนาดอยู่ในห้างที่เเอร์เย็นเจี๊ยบเเท้ๆ
สุดท้ายเราคุยกัน...ว่าไปบอกกะทางธนาคารเเล้วทำเรื่องอายัดบัญชีไว้ดีมั้ย ..เพราะว่าฮะเมี๊ยวบอกเลขที่บัญชีไปเเละเลขโน่นนี่อะไรไม่รู้ .... ก็อืมมมมนะ ...เลขเเค่นี้มันอาจจะทำอะไรไม่ได้ก็จริง เเต่กันไว้ดีกว่าเเก้
สรุปว่าก็ต้องไปทำเรื่องอายัด โน่นนี่ ให้วุ่นวายกันไปอีกกกกก ไม่จบไม่สิ้นง่ายๆ
ฮะเมี๊ยวเเค้นมาก ...บอกว่านี่ถ้าหลวมตัวให้มันเข้ามาเเอบโอนเงินไปจากบัญชีได้นะ จะล่าล้างเเค้นให้สุดๆ เพราะว่าเงินนี้ได้มาจากการทำงานเหนื่อยยาก อดออมมา อดไปเที่ยว อดซื้อของที่อยากได้ ....ถ้าอยู่ดีๆให้โจรที่ไหนมาฉกไปนีมัน .....
ถึงจะโชคดีที่รู้ตัวทัน .... เเต่เเม้ว่าเราจะไม่เสียเงินไป เเต่ก็เสียเวลา เสียอารมณ์ เเละเสียเวลาสวีทหวานเเหววไปเปล่าๆปลี้ๆ นานๆถึงจะได้เจอกันซักทีเเท้ๆ .... ไอ้พวกต้มตุ๋นเอ๋ย ...โก ทู เฮลลลลลลลลลลล
สรรพากรบอกว่า มีคนโดนเเบบนี้หลายรายเเล้ว เเละได้มีการออกข่าวเตือนบ้างเเล้ว .... เเต่เเก๊งค์พวกนี้มันก็ไม่เห็นจะกลัวอะไรเลยนี่หว่า ...เฮงซวยจริง เเบบนี้ก็ต้องมีคนโดนกันไปอีกหลายคนเเน่ๆล่ะ
.
.
.
หลังจากที่รู้เเจ้งเเถลงไขทั้งหมดเเล้ว .... เเก๊งค์ต้มตุ๋นก็ยังโทรมาอีก (คงประมาณว่าทำไมไม่โอนมาซะทีวะ) ฮะเมี๊ยวก็พูดกะมันไปว่าเเจ้งสรรพกรไปเเล้วครับ ผมรู้เเล้วครับว่าไม่มีระบบการโอนทางธนาคาร ....เเล้วอะไรอีกนิดหน่อยก็ไม่รู้ เเล้วฮะเมี๊ยวก็ตัดสายไปเเบบว่าไม่อยากคุยเเล้ว
.......อึ้งไปเเป๊บ ...
เเล้วฮะเมี๊ยวก็เเผดเสียงว่า "เเล้วเมื่อกี้ทำไมผมยังไปพูดดีๆกะมันอีกเนี่ยยยยยยยยย .....โอ๊ยยยยย ....ทำไมผมไม่ด่ามันนนนน บอกไปว่า เก็บของหนีได้เลยพวกมึง กรูเเจ้งตำรวจเเล้วเว่ย.......ทำไมเมื่อกี้ผมไม่พูดไปเเบบน๊านนนนนน ..โอ้ย เเค้นนนน"
เอาน่าๆ ... ก็พี่เป็นคนดี น่ารักงายยยย
.
.
.
พอมานั่งคิดๆดูเเล้ว...การที่เราตกหลุมได้ง่ายๆเพราะว่ามันบอกว่า "จะให้เงิน..." (หลายอยู่) ....เเละอีกประการก็คือ บอกมาว่า "ต้องภายในวันนี้เท่านั้น"
เพราะว่าเราอยากได้เงิน ...(เเน่ล่ะ) ...ทำให้เรารีบร้อนโดยไม่ได้คิดให้รอบคอบก่อน ...เเละการที่ต้องรีบทำการ ทำให้เราไม่ได้คิดตรึกตรองให้รอบคอบก่อน (หรือไม่ได้ปรึกษาใครก่อน)
.
.
.
ปล. ระวังภัยมิจฉาชีพกันด้วยนะทุกท่าน
ปลล. วันนี้สงสารฮะเมี๊ยวจริงๆ ... พรุ่งนี้จะเลี้ยงหนมนะ
ปลลล. รู้สึกผิดอยู่เหมือนกัน ที่ข้าพเจ้าไม่รู้เรื่องนี้ จะได้บอกให้ฮะเมี๊ยวรู้ จะได้ไม่ต้องวุ่นวายเลยเถิดไปขนาดนี้ ....อย่างว่าเเหละ ก็ข้าพเจ้าไม่ได้คืนภาษี ก็เลยไม่เคยสนใจข่าวสารเรื่องนี้เลย
edit @ 3 Apr 2009 22:29:27 by KusaYoshi
edit @ 3 Apr 2009 23:13:39 by KusaYoshi
รอดมาได้หวุดหวิด