วันนี้ข้าพเจ้าไปเป็นกรรมการสอบสัมภาษณ์เด็กมัธยมที่สอบตรงจะเข้ามาเรียนในภาควิชาของข้าพเจ้า

รายละเอียดไม่ขอเล่า ..เเบบว่าเป็นความลับทางราชการ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

ภาควิชาของข้าพเจ้าเป็นสายภาษา ... เราก็คิดว่าเด็กที่จะมาเรียนก็น่าจะต้องเป็นเด็กที่เรียนสายศิลป์ (จะศิลป์ภาษา หรือศิลป์คำนวณ หรือศิลป์ทั่วไปก็ตามเเต่...) .... เเต่ 80-90% มักจะเป็นสายวิทย์เบนศิลป์

ทำไมล่ะ??? คิดว่าสายศิลป์ง่ายกว่าเหรอ?? ไม่ชอบเลข?? เรียนสายนั้นเเล้วไม่รอด?? พ่อเเม่บังคับให้เลือกสายวิทย์??

เหตุผลเเท้จริงก็อาจจะมีมากหลาย เเต่สาเหตุหนึ่งที่น่าเป็นห่วงก็คือ (เเละโรงเรียนมัธยมตามอำเภอต่างๆเกือบทั้งหมดใช้ระบบเดียวกัน)

"นักเรียนคนที่ได้เกรดเฉลี่ยสูงจะถูกบังคับให้เรียนสายวิทย์ .... นักเรียนที่มีเกรดต่ำจะให้เรียนสายศิลป์"

ปัญหาก็คือ เด็กเรียนเก่งก็ไม่ใช่ว่าจะชอบเลขไปหมดทุกคน ฟิสิกส์ เคมี ชีวะ อีกล่ะ...ทำให้ตอนเรียนก็ไม่มีความสุข พอจะมาเบนศิลป์ฐานทางด้านภาษาก็ไม่เเข็งเเรงพอ...เเละความเข้าใจเกี่ยวกับงานด้านภาษาก็อาจจะมีความคลาดเคลื่อนได้
เด็กสายศิลป์ ก็มันเป็นเด็กเรียนอ่อน ...(อ่อนมาก อ่อนน้อย ก็เเล้วเเต่...เฮ้ออออ) ....

สายศิลป์ก็ต้องการคนเรียนเก่งเหมือนกันนะค๊า~~~~ *ร้องไห้*

ที่พูดนี่อยากจะบอกว่า การที่จะให้เลือกเรียนอะไรไม่น่าจะอยู่ที่เกรด ถึงเเม้เกรดจะมีผล เเต่ความมีใจใฝ่ที่จะเรียนน่าจะสำคัญมากกว่า คือ..ถึงเรียนไม่เก่ง เเต่ว่าเป็นเรื่องที่ชอบเป็นวิชาที่ชอบก็จะสนใจ ใฝ่รู้ สนุกสนานกับการเรียนเป็นเรื่องธรรมดา

การที่บังคับให้เด็กเรียนอะไร โดยใช้เกณฑ์การเเบ่งที่โรงเรียนคิดว่า "ง่ายเข้าว่า" (หรือเปล่า..?? ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าคิดอะไร) มันทำให้เกิดปัญหาต่อเนื่องมาจนถึงระดับมหาวิทยาลัย......เเละผลมากที่สุดก็คือกับตัวเด็กเองนั่นเเหละ

.

.

"หนูสายวิทย์ เเล้วทำไมมาเลือกเอกนี้ล่ะคะ?"
"หนูชอบเรียนภาษาค่ะ หนูคิดว่ามันสนุกมากเลย ... หนูอยากพูดได้อีกหลายๆภาษาไม่ใช่เเค่อังกฤษอย่างเดียวด้วยค่ะ"
"หนูอยากเป็นไกด์ค่ะ" "ผมอยากเป็นล่ามครับ" "หนูอยากทำงานที่ต้องติดต่อกับผู้คนเยอะๆค่ะ"

เอาเถอะ....เมื่อเลือกสายที่คิดว่าชอบเเล้ว....ก็พยายามด้วยละกัน

ปล. เรื่องนี้เขียนเเล้วมันส์...ดูท่ามีต่อภาค 2 (คู่หูครูโหดจริงๆว่ะเพื่อน....)

edit @ 30 Jan 2008 15:14:47 by KusaYoshi