เมื่อคืนก่อน ... เวลาประมาณ 2.30 นาฬิกา โทรศัพท์ของคุสะก็ดัง
"ฉันอ่อนเเอทุกครั้ง ที่เราพบ ที่เราได้พบเจอ
หัวใจฉันมันก็เพ้อ ฉันต้องทำยังไงต่อไป
เพื่อลบเธอไปจากใจ เพราะข้างในฉันอ่อนเเอเสมอ
ยิ่งตอนที่เราสบตากัน อยากจะหยุดเวลานั้นไม่ให้เธอจากไปไหนไกล
ดื้อดึงดึงด้วยสัมผัสของฉัน อยากจะหยุดเวลานั้น
......เพราะความจริงเธอเเละฉัน...เราไม่ได้รักกัน"
เพลงอ่อนเเอของลิปตา .. ตั้งไว้เวลาประชาชนทั่วไปโทรเข้ามา(ตอนนี้ข้าพเจ้าโหมดหมกมุ่นลิปตา ringtone ที่ใช้ตั้งต่างกันไว้ 5 เสียง ...เป็นเพลงลิปตาซะ 3 )
ข้าพเจ้าลืมตาขึ้นมาครึ่งนึง ... (เเบบว่าหลับไปเเล้ว) หยิบโทรศัพท์มาดู ก็เห็นว่าเป็นเบอร์ไม่รู้จัก ก็เลยกด mute เเล้วก็นอนต่อ ... (ปกติเเล้วข้าพเจ้าเปิดมือถือตลอด 24 ชั่วโมง นอกจากว่าจะมีเหตุขัดข้องทางเทคนิค เเละทางความรู้สึก...)
ยังไม่ทันจะหลับ ...."ฉันอ่อนเเอทุกครั้ง ที่เราพบ ที่เราได้พบเจอ .............." ........โทรมาอีกเเล้วเว้ยยย
ก็เลยรับ ..เพราะว่าถ้าไม่รับคงโทรมาอยู่นั่นเเหละ ...
ก็เเล้วทำไมเอ็งไม่ปิดหนีซะล่ะ .... เออนั่นสิ ... ตอนนั้นข้าพเจ้าก็ไม่ทันได้คิด เเบบว่าสติสัมชัญญะเหลืออยู่ 3 ส่วน
คุสะ "หวัดดีค่ะ......" (โปรดนึก เสียงเนือย ไร้วิญญาณมาก ... )
ชายนิรนาม "ฮัลโหล ... ตอนนี้อยู่ไหนคะ ถึงไหนเเล้วเอ่ย คอยนานเเล้วนะคะเนี่ย"
...... เสียงอ้อล้อ ...สุดๆ ... ฟังเเล้วหยิวกิ๊ว..(จริงดิ...) พูดคะ ..ด้วย จริงๆเวลาผู้ชายพูดคะๆขาๆ บ้าง (ในเวลาเเละวารี ที่เหมาะสม) นี่ก็..ชอบบบบบบ นะ..ฮิ๊วววววววววววววว.... เเต่คนนี้ ใครเหรอ..???
คุสะ "เอ่อ.........ใครคะ" (ไร้วิญญาณ....)
ชายนิรนาม ".................................(อึ้งนาน...).......เอ่อ..ไม่ทราบว่าเบอร์ (ชื่ออะไรซักอย่างลืมเเระ) รึเปล่าครับ" ..(เปลี่ยนโหมดเสียงเป็นการเป็นงาน...)
คุสะ "ไม่ใช่อ่ะค่ะ"
ชายนิรนาม "อ่ะ..ครับ ครับ ขอโทษนะครับ โทรผิดครับ"
......... เเล้วก็วางไป .... ข้าพเจ้าก็นอนหลับยันเช้า
.
.
.
พอเช้าเเล้ว สติมาครบถ้วนถึงคิดได้ว่า.....
ตี 2 ครึ่งนะคะพี่ ...... จะชวนกันไปไหนเหรอออออออออออออออออออออออออออออ
อุกิ๊วววววววววววววววว
Missed Call*เจนนิเฟอร์ คิ้ม
เจ๊คิ้ม... idol ของชาวเรา (มีใครบ้างไม่ขอเอ่ยนาม .. รู้ตัวกันอยู่ กร๊ากก)
